خنده های خسته از گریه ناتوان  تر   ناتوان تر   

در سایه اش من باز اشک میریزم

میترسم میترسم و باز میترسم

گرسنه سوزانده شوم

بدون تب...بدون تب....بدون تب...

DO DO DO WITHOUT ME ME ME ...

 

خواب عمیق

و

روزگار  آشفته تر

 لمیده دستپاچه  میان بیگانگی ما.. 

I CANT TOUCH YOU

 

 

 

 

تبعید میکنم خود را به جزیره ای کبود

چه شکیبایی شگفتی  !

آنجا واژه هایم سیاه مست نیست

زلال زلال مثل چشمهایت  ..........

 I SHALL NEVER

GROW   OLD....

 

 

 

 

دهانم

می گستراند

تهی از ذهن  بی گمان   بی انتها  بی محض

به مجازاتی  سرد

عروسکی زنده ام  پیچیده در هراس.

    TASTE IT DARK RED 

 

 

 

مردمک آبنوسی

و

موجهای خاکستریش

کدام رفتگری نگاهش را شسته ؟

این ست که روز روشن        اهریمن  میخندد 

و

 ریه ها  میمیرند    اکنون فرو تنانه  ....NO DAY IS SAFE

 

 

ویرانه های مدٌور 

هراسناک   خوابم را می رباید

هیچ گرمی

هیچ تو

هیچ .... 

ه

ی

چ   SUCH COLDNESS

 

 

به مضحکی عکس های سیاه و سفید ِ سرهای تراشیده

خوش ترکیب

یک توهم

میخندید کنج لبهایش

من

هنوز  بی کران         در امتداد باران        بُهت       نقاشی میکنم

  OUT OF MY RIGHT MIND

 

 

 

گل مینا توی باغچه

از گل

میمون ترسید...پر پر شد

مثل مینا دخترکی که بیهوش خوابیده   از باتوم ها...

ITS A GIFT !!؟؟؟؟