من
تو
شب
و باز حجم ریخته را جمع می کنیم
I CALLED
لب های تو...
لبهء زندگی...
همه
نگرشی در عمق قطعه قطعه شده ام
لطف خاصی ست..
IT IS LIKE A ROMAN MOB
سختی من
خوابیست بی رویای تو.........
مرا در رویایت پنهان کن
آنگاه تا صبح ِ چشمهایت پلک نمی زنم
LET ME
خسته می شوم از آواز تکراری
و آب می شوم در دیوار
و تو مثل فواره می درخشی بر فراز من که صخره ای بیش نیستم...
AMIRACLE..